کاراکو-درب ایرانی

هر لنگه درب قدیمی ایرانی از اجزای زیر تشکیل شده است:

1- دو قطعه چوب عمودی که در دو طرف در قرار دارد و باهو نامیده می شود (باهو در فرهنگ‌ها به معنای چوب دستی و عصای چوپانان است و اینکه بعضی باهو را بازو می‌نویسند بنظر درست نمی‌آید)

2- قطعه چوبی به ارتفاع چهار گره(۲۵٫۶ سانتی‌متر) در پایین لته به وسیله کام و زبانه به باهوها متصل شده که در اصطلاح درودگری به پاسال معروف است و همان جای پا و پاخور و صحیح آن پاسار می باشد.

3- قطعات افقی چوب که باهوها را در سه جا به هم متصل می‌نماید ، معروف به  کش و میانکش است.

4- دماغه، چوب نازکی است که در روی درز میان لته‌ها کوبیده شده است و به وسیله گلمیخ به یک لته پیوسته است. دماغه معمولا دارای چیزی شبیه به سر ستون و پایه‌ای نظیر ته ستون می باشد.

5- قاب که گاهی پر و گاهی مشبک است.

6- چهارچوب از پنج قطعه چوب تشکیل شده که دوتای آن عمودی و سه تای آن یکی در بالا و دو تا در آستانه به طور افقی به کار رفته و میان دو پاره چوب افقی پایین آستانه کوبیده شده و قطعه چوب افقی بالای چارچوب دو شاخک دارد که در دیوار استوار می‌شود.

7- کلاغپر معمولا از یک قطعه چوب یا تخته افقی تشکیل شده که پشت شاخ چارچوب جای می‌گیرد و گاهی هم از هم جدا و به شکل ذوزنقه می باشد.

8- پاشنه گرد یک قطعه چوب افقی است که در پشت آستانه کوبیده شده و جای پاشنه‌ها را در آن بریده‌اند. گاهی هم پاشنه گردها جدا از هم در دو گوشه پایین در، از چوب، سنگ یا خشت پخته تعبیه می‌شوند.

9- چفت هر لته در بالا با یک یا دو رشته زنجیر ظریف مجهز شده که ته آن با قبه‌ای روی پولک به لته و سر آن با سر چفتی مادگی دار به سفت چارچوب بسته می‌شود.

10- پاچفت، چفت کوچکی است که لته‌ها را به پایین چارچوب می‌بندد.

11- سفت حلقه‌ای فلزی است که در بالا و پایین چارچوب کوبیده شده و از زبانه چفت بیرون می‌آید.

گاهی پاشنه از فلز (معمولا فولاد) ساخته می‌شود تا مقاومت بیشتری داشته باشد. علاوه بر این‌ها بر فراز درها، به خصوص در اماکن متبرک، زنجیرهایی می‌آویزند تا از ورود احشام پیشگیری کنند و همچنین برا ی نگهداری بهتر لته‌ها گاهی با زنجیرهای کوچکی باهوی در را به چارچوب می‌بندند.

www.karako-co.com